martes, 12 de mayo de 2020

FP BÁSICA - Miercoles, 13 de mayo de 2020.

¡Buenos días!


Kerry James Marshall - “A Portrait of the Artist as a Shadow of His Former Self” (1980, temple sobre papel, 20 x 16 cm)


La televisión



La televisión se caracteriza por ser una comunicación que supone la absorción total del receptor. El receptor es bombardeado y no atiende a otro tipo de tareas ni mensajes. Es un mensaje enormemente impactante por varios motivos:


- Su inmediatez y fácil accesibilidad. No cuesta trabajo conectar el receptor y es barata.


- Se dirige más a los sentimientos que a la inteligencia, más a lo intuitivo que a lo reflexivo. No obliga a pensar demasiado.


- Es más sencillo y cómodo leer imágenes que letra impresa.

Dentro de los medios de comunicación de masas es el más influyente en el mundo occidental.

A* Disputas políticas y económicas Los gobiernos utilizan las cadenas públicas para su propio beneficio. Las empresas privadas, conscientes también del negocio y el poder que supone la supremacía mediática, libran auténticas guerras comerciales cuyo objetivo es el control de las imágenes televisivas.

B* Estereotipos sociales Desde la televisión se nos envían constantemente estereotipos sociales a través de series, documentales, etc.

C* Visión de realidad que sustituye la propia realidad La televisión ofrece una visión de la realidad que sustituye la propia realidad. La población confiere verosimilitud a lo que ve en la pantalla y cree en esa "imagen", como ocurría en El show de Truman de Peter Weir. 



Plazo de entrega: Semana del 11 - 15 de mayo.

1. Busca estos conceptos y pon un ejemplo de cada uno de ellos:

- Índices de audiencia

- Mass-media

- Share

- Contraprogramación

- Poder mediático

- Televisión basura

- Reality show

2.- Redacta un texto sobre tu programa televisivo favorito. Haz lo mismo con otro que no te guste. Explica los motivos.

¡Buena semana!

lunes, 11 de mayo de 2020

1ºC - Martes, 12 de mayo de 2020.

¡Buenos días!


René Magritte - “El retrato” (1935. óleo sobre lienzo, 73 x 50 cm, MOMA, Nueva York)



Plazo de entrega: Semana del 11 - 15 de mayo.

Lee la teoría de la página 34 del libro de texto del primer trimestre.

1.- Indica si la información expuesta en los cuatro apartados siguientes constituyen un texto. Justifica tu respuesta y di se se trata de textos orales o escritos.

a) En un pueblo de Escocia venden libros con una página en blanco perdida en algún lugar del volumen. Si un lector desemboca en esa página al dar las tres de la tarde, muere.

Julio Cortázar, Página asesina


b)                                  ¿Qué es poesía?, dices mientras clavas
                                      en mi pupila tu pupila azul.
                                      ¡Qué es poesía! ¿Y tú me lo preguntas?
                                      Poesía eres tú.

Gustavo Adolfo Bécquer


c) ¡Socorro!
     (Contexto: dicho por una persona que está en el mar ahogándose)

d) Tuve la suerte de encontrar a Miquis en su despacho, y me recibió con la cortesía graciosa de costumbre, disimulando con su habilidad profesional el asombro que debí causarle.
- Ya ves, querido Augusto - le dije, dejándome caer en un sillón-, ya ves lo que me pasa...
- Sí, sí - replicó frotándose las manos y mirándome atentamente -: ya veo, ya... No es cosa de cuidado.
-¡Que no es cosa de cuidado!
-Quiero decir... Efectos de mal tiempo, de este endiablado viento frío del Este...
-¡El viento frío es la causa de...!
-¿Por qué no?
- El problema, querido Augusto, es saber si me la han cortado violentamente o me la han sustraído por un procedimiento latroanatómico, que sería grande y pasmosa novedad en la historia de la malicia humana. tan torpe estaba aquel día el agudísimo doctor, que no me comprendía. Al fin, refiriéndole mis angustias, pareció enterarse, y al punto su ingenio fecundo me sugirió ideas consoladoras.
- No es tan grave el caso como parece - me dijo - y casi, casi, me atreve a asegurar que la encontraremos muy pronto. Ante todo, conviene que te llenes de paciencia y calma. La cabeza existe. ¿Dónde está? Ese es el problema.

                                                                   Benito Pérez Galdós, ¿Dónde está mi cabeza? (fragmento)


¡Feliz martes!

2ºESO A,B,C - Martes 12 de mayo de 2020.

¡Buenos días!



Hanna Hirsch-Pauli, “Retrato de Venny Soldán-Brofeldt” (h. 1887, óleo sobre lienzo, 125 x 134 cm, Museo de Arte de Gotemburgo, Estocolmo)

Este blog se ha creado como un instrumento de comunicación digital para que podamos estar en contacto y reforzar la asignatura de lengua castellana y literatura. 
Los blogs empezaron como diarios en línea, es decir, los internautas escribían sobre su vida personal pero actualmente se utiliza con fines periodísticos, educativos, fotográficos...


Plazo de entrega: Semana del 4 - 10 de mayo.

1.- Redacta en forma de diario un fin de semana que hayas dormido fuera de casa (fiesta de cumpleaños de algún amigo/a, un viaje, camping...).

2.- Explica cómo te gustaría que fuese tu blog personal. Debes especificar la temática (gastronomía, juegos, libros, cómics, deportes, manualidades, viajes...) y lo que añadirías (fotografías, vídeos, narraciones...).

¡Feliz martes!

FP BÁSICA - Martes, 12 de maio de 2020.

Bo día!


Kara Walker -  “Gone: An Historical Romance of a Civil War as It Occurred b'tween the Dusky Thighs of One Young Negress and Her Heart” (1994, papel, 396 x 1524 cm, MOMA, Nueva York)


Hoxe traballaremos a comprensión lectora.

Prazo de entrega: Semana do 11- 15 de maio.


 Nenos e novas tecnoloxías. Afonso Vázquez-Monxardín. 6-3-10. La Región

   A ver se me explico ben, que a cousa ten moitas reviravoltas e todos andamos nela. Por primeira vez na historia da humanidade hai hoxe unha preadolescencia e adolescencia que sabe da tecnoloxía de vangarda moito máis que os seus pais e que a maioría dos profesores. Antes un pai ensináballe a enxertar a un fillo, un xastre a cortar ao seu aprendiz, ou un obreiro da construción a facer masa ao axudante. E así, os que non querían estudar, a pesar da rebeldía propia da adolescencia, eran conscientes da xerarquía de coñecementos e desexaban ter canto antes un oco laboral no que empezar a aprender cousas que lle habían ser, pensaban, máis útiles e rendibles na vida que o que se lles pegaba dun contexto escolar que non os seducía. Integrábanse na sociedade polo traballo. A outra vía. ¡Ah! Pero isto era antes. Agora, a explosión da microtecnoloxía comunicativa e de ocio nun momento de bonanza económica, fixo chegar ás familias un universo de aparellos –sobre todo telefonía, cámaras, ordenadores, MP3, Ipod, Game Boy, Play Station, Wii, DVDs- cos que, sen dúbida, están máis familiarizados os máis novos da casa. 

   Os que aprenderon de nenos esa linguaxe botón que tanta graza nos facía ao principio (Mira que riquiña, anda co chupete e xa sabe pór películas no vídeo) agora colleron o mando non só do televisor senón, a pouco que os deixemos, da casa toda. ¿E como foi a cousa? Unha conxunción de moitos elementos. Por unha banda o lixo televisivo situou ao espectador de chupete –tipo Maggie Simpson- ante a realidade de que unha vez dominada a palabra aínda que sexa a niveis primitivos, todo o emitido por calquera boca ten validez semellante e relativa apoiada na desfachatez e na xesticulación como elementos argumentativos básicos. Xa pode un Nobel dicir que a Lúa é un satélite da Terra, que un tertuliano guaperas e simpático lle pode contestar tan pancho: “Eso te parece a ti, viejo, pero yo sé que es un queso”, todos rin e a continuación, votación democrática: os que crean que é un satélite que chamen ao número X e os do queixo a Z. Gaña o queixo, claro.
 
   Por tamén, ese xa natural dominio da linguaxe botón que aprenderon sós, con proba-erro, fai que nos elementos menos espabilados deles, se cuestione a posibilidade de aprender algo de quen non fale con soltura esa linguaxe. Simplemente, ¿que podo aprender eu deste burro (pai, profesor...) que nin sabe baixar música do Emule ou co Aris? ¿Ou desta ignorante (avoa, nai, profesora) que nin sabe mandar mensaxes polo móbil? E crearon un mundo blindado -aquí o Tuenti- no que se “ciberrelacionan” para ben e para mal. Para ben por varias cousas e para mal por moitísimas que sabemos ou tememos. E aquí, digo, é obriga dos pais saber con quen andan seus fillos –na rúa e no ciberespazo- e é necesidade dos pais actualizárense tecnoloxicamente para poder exercer de pais tamén nese novos mundos. Evidentemente no ensino existe preocupación e todos tratamos de impedir que se fagan gravacións indebidas nos colexios e fomentamos a boa relación entre os estudantes. Pero se ligan, rifan, ou se insultan ás dúas, tres ou catro da mañá desde os seus dormitorios interconectados no ciberespazo, xa lles é cousa bastante fóra do noso control. Pero non debía ser do seu, señor pai, señora nai. Non debía ser.


1.- Busca as palabras que non coñeces.

2.- Fai un resumo do conto.

3.- Da a túa opinión sobre o texto.

                                                                                                                  Fonte: https://www.ogalego.eu/exercicios_de_lingua

Feliz Martes!

2ºESO B - Valores éticos - Martes, 12 de maio de 2020.

Bos días!


   
   Cando coñecemos a alguén en profundidade xa sabemos como vai reaccionar ante unha situación. Por iso estráñanos que a súa reacción sexa diferente á que esperamos. Consideramos que as persoas teñen unha maneira habitual de actuar, como se comportan a maioría das veces.

   “Habitual” deriva de “hábito”, que significa costume. 

   Este modo de ser habitual de cada persoa é o que denominamos personalidade e o que nos diferencia do resto. Aínda que  os seres humanos pertenzamos á mesma especie, temos a peculiaridade de ser diferentes uns a outros.  É dicir, cada un ten unha personalidade.

Prazo de entrega: Semana do 11- 15 de maio.


1.- Completa esta táboa coas tres cousas que máis te diferencien dos demais na actualidade e as tres que máis te acerquen.




Cousas que máis te diferencien
Cousas que máis te identifiquen
1º



2º



3º




Boa semana!

1ºC - Lunes, 11 de mayo de 2020.

¡Buenos días!


John Singer Sargent - “Hombre leyendo” (h. 1904-1908, óleo sobre lienzo, 64 x 56 cm, Reading Public Museum, Reading)

Hoy trabajaremos la lectura comprensiva. 


Recordad que debéis buscar las palabras que no entendáis. Lo mejor es que utilicéis un diccionario que tengáis en casa, pero si no fuese posible podéis acceder al este enlace del Diccionario de la lengua española.

Plazo de entrega: Semana del 11 - 15 de mayo.


1.- Lectura comprensiva del texto.


2.- Realiza las siguientes actividades relacionadas con el texto.


¡Feliz lunes!



FP BÁSICA - Lunes, 11 de mayo de 2020.

¡Buenos días!



Jan van der Heyden - “Rincón de una biblioteca” (1711, óleo sobre lienzo, 77 x 63 cm, Museo Thyssen-Bornemisza, Madrid)


Los medios de comunicación. Días de radio.



Los medios de comunicación desempeñan un papel de primer orden en nuestra sociedad. De hecho, son muchos quienes los consideran como un verdadero "cuarto poder” capaz de condicionar las más importantes decisiones políticas.



1.- Leemos esta noticia. El poder de la radio.

Eldía que Orson Welles sembró el pánico con «La guerra de losmundos»

Un 30 de octubre, pero de hace 75 años, el célebre personaje entraba en el Estudio Uno de la CBS para narrar en directo la adaptación de la novela de H.G. Wells y poner el planeta a merced de los alienígenas

Imagen de Orson Welles durante la rueda de prensa que ofreció el 31 de octubre de 1938 para explicar la emisión - efe

aitor santos moyaActualizado:30/10/2013 14:14h

Hoy día resulta impensable concebir que un fenómeno tan extraordinario como el que aconteció un 30 de octubre de 1938 pudiera volver a suceder. Hace 75 años un joven Orson Welles ponía el mundo patas arriba al provocar el pánico entre miles de personas, convencidas de que Estados Unidos estaba siendo invadida por un ejército de alienígenas.
Alrededor de las ocho de la tarde, el Estudio Uno de la Columbia Broadcasting en Nueva York se convertía en el escenario donde Welles iba a interpretar, acompañado de la compañía teatral Mercury que el mismo dirigía, la novela del escritor británico H.G. Wells, «La guerra de los mundos».



Welles dejó los 59 minutos de radio más famosos de la historiaTan solo unos meses después de que la popular emisora CBS le ofreciera llevar a cabo un programa semanal basado en la dramatización de obras literarias, Welles lograba dejar los 59 minutos de radio más famosos de la historia. En un contexto marcado por la Gran Depresión, el locutor norteamericano pensó que tal adaptación contada en forma de noticiario de última hora calaría en el seno de la audiencia. Y vaya si lo hizo.
A pesar de que «la Columbia Broadcasting System (C.B.S.) y sus estaciones asociadas» habían presentando al inicio del programa tanto a Orson Welles como al Mercury Theatre en la adaptación de «La guerra de los mundos» de H. G. Wells, muchos radioyentes sintonizaron más tarde la emisión o, simplemente, no prestaron la suficiente atención a una simple introducción de lo que parecía un programa cualquiera.


Así, en plena víspera de Halloween, tan solo tuvo que prender la mecha con un comienzo espeluznante: «Señoras y señores, interrumpimos nuestro programa de baile para comunicarles una noticia de último minuto procedente de la agencia Intercontinental Radio. El profesor Farrel del Observatorio de Mount Jennings de Chicago reporta que se ha observado en el planeta Marte algunas explosiones que se dirigen a la Tierra con enorme rapidez... Continuaremos informando».


Tras el primer corte y para darle aún mayor veracidad a la noticia, Welles retomaba la supuesta emisión de una orquesta desde el Hotel Meridian Plaza para volver a parar a medida que la ficticia invasión extraterrestre se iba desarrollando, «damas y caballeros, tengo que anunciarles una grave noticia. Por increíble que parezca, tanto las observaciones científicas como la más palpable realidad nos obligan a creer que los extraños seres que han aterrizado esta noche en una zona rural de Jersey son la vanguardia de un ejército invasor procedente del planeta Marte...»
Alrededor de 12 millones de personas escucharon la transmisiónLas interrupciones eran cada vez más frecuentes y con un mayor tono de alarmismo, como prueba la secuencia del personaje Carl Philips desde Grovers Mill, en el Estado de Nueva Jersey, donde supuestamente se estaba sucediendo el aterrizaje: «Señoras y señores, esto es lo más terrorífico que nunca he presenciado... ¡Espera un minuto! Alguien está avanzando desde el fondo del hoyo. Alguien... o algo. Puedo ver escudriñando desde ese hoyo negro dos discos luminosos... ¿Son ojos? Puede que sean una cara. Puede que sea...»
Los datos de audiencia estiman que cerca de 12 millones de personas escucharon la transmisión y otras tantas cayeron presa del pánico abandonando sus casas y colapsando carreteras, estaciones o comisarías de policía. Los teléfonos de emergencia echaron humo durante varias horas recibiendo multitud de mensajes que decían haber visto a los extraterrestres. El polémico acontecimiento, que terminaba con la «muerte» del propio Orson Welles a causa de los gases que emanaban los invasores, pudo ser el fin de su fulgurante carrera, pero visto en perspectiva, aquello, en realidad, no fue más que el inicio de su leyenda.







1.- ¿Quién inventó la radio?


2.- ¿Qué emisoras de radio conoces? 

3.- ¿Escuchas algún tipo de programa?

4.- ¿Sabes lo que es un podcast?

5.- Busca información sobre la clasificación de los programas radiofónicos.


¡Feliz lunes!

2ºB Valores - Semana 15-19 de junio de 2020.

¡Buenos días!                                                                                                                               ...